Ανεργία εργαζομένων και Πλασματικός χρόνος ασφάλισης Σε περίπτωση καταγγελίας της σύμβασης εργασίας ενός εργαζομένου και υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται δικαιούται ο άνεργος μισθωτός επίδομα ανεργίας, προκειμένου αρχικά να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες από την μη απασχόλησή του. Το επίδομα ανεργίας προβλέπεται από τη διάταξη του ΝΔ 2961/54, Ν. 3552/07, Ν. 3986/11. Για το λόγο αυτό έχει συσταθεί στον ΟΑΕΔ (ΔΥΠΑ) ειδικός λογαριασμός ανεργίας. Επίσης προβλέπεται η σύσταση εθνικού λογαριασμού ανεργίας υπέρ των αυτοτελώς και ανεξάρτητα απασχολουμένων, με οικονομική και λογιστική αυτοτέλεια. Σκοπός του λογαριασμού αυτού είναι η χορήγηση βοηθήματος σε περιπτώσεις αποδεδειγμένης διακοπής του επαγγέλματος. Και για τους δύο λογαριασμούς έχει θεσπισθεί ειδική εισφορά η οποία συνεισπράττεται από το οικείο ταμείο, με τις λοιπές εισφορές και αποδίδονται στον ΟΑΕΔ. Το βασικό επίδομα ανεργίας έχει οριστεί σε ποσοστό 50% του ημερομισθίου ανειδικεύτου εργάτη της ΕΓΣΣΕ, ανεξάρτητα αν ο άνεργος αμείβεται με μισθό ή ημερομίσθιο. Το επίδομα ανεργίας προσαυξάνεται κατά 10% για κάθε προστατευόμενο μέλος της οικογένειας του ανέργου. Για τους ανέργους μερικής απασχόλησης και μακροχρόνια ανέργους προβλέπονται ειδικές ρυθμίσεις. Τα ημερήσια επιδόματα ανεργίας δεν είναι δυνατόν να είναι περισσότερα των 400. Οι άνεργοι δεν ασφαλίζονται. Είναι δυνατή όμως η υγειονομική περίθαλψη σε είδος. Παρέχεται η δυνατότητα στους ανέργους, σύμφωνα με το νόμο 3996/11 να αναγνωρίσουν μέρος του χρόνου ανεργίας ως πλασματικό, για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος. Αυτό μπορεί να γίνει για μέχρι και 300 ημέρες τακτικής επιδότησης, χωρίς εξαγορά. Ο χρόνος επιδότησης λόγω ανεργίας υπολογίζεται μόνο για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος και όχι για τον προσδιορισμό του δικαιούμενου ποσού σύνταξης.