Από τη διαπνέουσα ολόκληρο το εργατικό δίκαιο γενικότερη αρχή της προστασίας των μισθωτών, που καθιερώνει το άρθρο 680 ΑΚ και το άρθρο 7 του ν. 1876/90 και πριν από το τελευταίο αυτό άρθρο το άρθρο 3 του ν. 3239/55, συνάγεται ότι η αρχή της εύνοιας υπέρ αυτών δεν εφαρμόζεται μόνο στη σχέση σ.σ.ε. και ατομικής σύμβασης, αλλά και στη σχέση περισσοτέρων πηγών (νόμου, σ.σ.ε., κανονισμού, ατομικής σύμβασης) διαφορετικής ιεραρχικής βαθμίδας που ρυθμίζουν την εργασιακή σχέση. Για την εφαρμογή όμως της αρχής της εύνοιας υπέρ των μισθωτών κατά τη συσχέτιση σ.σ.ε. ή άλλης πηγής, ως ρυθμιστικού παράγοντα της εργασιακής σχέσης και ατομικής σύμβασης εργασίας και γενικότερα κατά τη συσχέτιση διαφόρων πηγών μεταξύ τους, οι αποδοχές συγκρίνονται ως μια ενότητα, εκτός αν υπάρχει αντίθετη ειδική ρύθμιση, αφού δεν είναι δυνατή η επιλεκτική αναζήτηση τμήματος αποδοχών από τη μία πηγή και άλλου από διαφορετική πηγή, διότι δεν είναι επιτρεπτή η σύγχρονη εφαρμογή όλων των πηγών αυτών ως προς την έννοια των αποδοχών. Α.Π. 8/2015 Ολομ. Πρόεδρος: ο κ. Αθαν. Κουτρομάνος Εισαγγελέας: η κ. Ευτερ. Κουτζαμάνη Εισηγητής: ο κ. Παναγ. Κατσιρούμπας Δικηγόροι: ο κ. Γεωρ. Λεβέντης - ο κ. Δημ. Ζερδελής - η κα Βασιλική Φίλη