Η ρήτρα περί υποχρεώσεως του εργαζόμενου να προσφέρει εργασία επί ορισμένο διάστημα Σε πολλές συμβάσεις εργασίας οι εργοδότες, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα, λόγω των δαπανών εκπαίδευσης και επιμόρφωσης ενός εργαζομένου, θέτουν όρο (ρήτρα) στη σύμβαση εργασίας να παραμείνουν στην εργασία τους επί ορισμένο χρονικό διάστημα ή να καταβάλει τα έξοδα της εκπαίδευσης. Έχει κριθεί από πολλά δικαστήρια ότι η ρήτρα αυτή στη σύμβαση εργασίας που υποχρεώνει τον εργαζόμενο να καταβάλει, σε περίπτωση που αυτός αποχωρήσει από την εργασία του πριν από την πάροδο ορισμένης προθεσμίας, ό,τι δαπάνησε ο εργοδότης για την εκπαίδευση, μπορεί να ακυρωθεί ως καταχρηστική. Αυτό γιατί περιορίζει την ελευθερία στην επιλογή της θέσης εργασίας και προσβάλλει τη συνταγματικά κατοχυρωμένη επαγγελματική ελευθερία. Η κρίση περί καταχρηστικότητος ή μη απαιτεί τη στάθμιση των αντιτιθέμενων συμφερόντων των δυο πλευρών και ελέγχεται ως προς την αναλογία του χρησιμοποιημένου μέσου και του επιδιωκόμενου σκοπού.
ΕΑΕΔ Περιοδικό Εργατικού και Ασφαλιστικού Δικαίου – Εργατικά – Εργατική νομοθεσία – Ασφαλιστική νομοθεσία – ΣΣΕ – Αποδοχές – Μισθός – Ημερομίσθιο – Επιδόματα – Συνταξιοδότηση – ΙΚΑ – ΕΑΕΔ Περιοδικό Εργατικού και Ασφαλιστικού Δικαίου
