Πενθήμερο και σύστημα ασφάλισης Βασική αρχή του ασφαλιστικού συστήματος είναι ότι ως χρόνος ασφαλίσεως των μισθωτών θεωρείται ο χρόνος κατά τον οποίο παρέχουν ασφαλιστέα εργασία και δικαιούνται αμοιβής ΑΝ 1846/51 άρθρ. 2 παρ. 8. Ως βάση υπολογισμού του χρόνου ασφαλίσεως και των εισφορών λαμβάνονται πάντοτε η ημέρα εργασίας. Ως αποδοχές νοούνται οι πάσης φύσεως παροχές του εργοδότη προς τον σφαλισμένο. Ο ασφαλισμένος ο οποίος εργάσθηκε τμήμα μόνον της ημέρας υποχρεούται, μετά του εργοδότη, εις την καταβολή της εισφοράς ολοκλήρου της ημέρας. Μετά την καθιέρωση του συστήματος της 5θημέρου εβδομαδιαίας εργασίας, και της υποχρεωτικής επέκτασής του, έπρεπε το θέμα αυτό και συγκεκριμένα ο τρόπος εξευρέσεως του ημερησίου μισθού και συνεπώς του αριθμού των αναγνωριζομένων στην ασφάλιση ημερών εργασίας των μισθωτών, που εργάζονται με το σύστημα αυτό, να ρυθμιστεί με κανονιστικές πράξεις. Έτσι ο Υπουργός Εργασίας με την αριθ. Β1/21/6/1488/1981 απόφασή του, τροποποιώντας τον κανονισμό ασφάλισης στο ΙΚΑ προσέθεσε στο άρθρ. 18 παρ. 2 νέα εδάφια. Σύμφωνα με αυτά οι μισθωτοί που απασχολούνται με το σύστημα της 5θημέρου εβδομαδιαίας εργασίας αναγνωρίζουν στην ασφάλιση και την 6η ημέρα της εβδομάδος, αφού θεωρείται πλασματικά εργάσιμος. Οι ημερομίσθιοι αναγνωρίζουν 6 ημέρες την εβδομάδα. Οι αμειβόμενοι με μηνιαίο μισθό αναγνωρίζουν 25 ημέρες. Αναλυτικά: 1. Αμειβόμενοι με μηνιαίο μισθό Ο ημερήσιος μισθός των προσώπων αυτών θα είναι το 1/25 των μηνιαίων αποδοχών τους. Εφόσον έχουν συνεχή απασχόληση κατά τη διάρκεια του μήνα, αναγνωρίζονται στην ασφάλιση 25 ημέρες μηνιαίως. Ο αριθμός των ημερών εργασίας, εφόσον δεν έχουν συνεχή απασχόληση κατά τη διάρκεια του μήνα ή άρχισαν ή διέκοψαν την απασχόλησή τους ενδιάμεσα του μήνα, θα προσδιορίζεται για κάθε μήνα ως εξής: 1 α) Για κάθε εβδομάδα συνεχούς απασχόλησης μέσα στον μήνα έξι (6) ημέρες εργασίας δηλαδή πέντε (5) για πραγματική εργασία και μία (1) ημέρα από προσθήκη για την εργασία του Σαββάτου, η οποία παρασχέθηκε κατά τις πέντε προηγούμενες ημέρες της εβδομάδος αυτής. 1 β) Για κάθε εβδομάδα μη συνεχούς απασχόλησης, ο αριθμός που εκφράζει τις ημέρες της πραγματικής απασχόλησης προσαυξάνεται κατά μία (1) μονάδα, μόνον αν κατά την εβδομάδα αυτή παρασχέθηκε εργασία επί τρείς (3) τουλάχιστον ημέρες. Εάν πχ. εργάσθηκε επί 3, 4, 5 ημέρες θα αναγνωρίζονται στην ασφάλιση 4, 5, 6 ημέρες αντίστοιχα. Αν όμως μέσα στην εβδομάδα εργάσθηκε για μία (1) ή δύο (2) ημέρες, για την εβδομάδα αυτή θα αναγνωρίζονται, ως ημέρες ασφάλισης, μία (1) ή δύο (2) αντίστοιχα ημέρες εργασίας, χωρίς άλλη προσαύξηση. 2. Αμειβόμενοι με ημερομίσθιο Οι μισθωτοί οι οποίοι αμείβονται με ημερομίσθιο θα αναγνωρίζουν στην ασφάλιση όπως και οι πιο πάνω περ. 1. Δηλαδή: α) για κάθε εβδομάδα πλήρους απασχόλησης έξι (6) ημέρες εργασίας, β) για κάθε εβδομάδα μη συνεχούς απασχόλησης τις ημέρες πραγματικής απασχόλησης, με προσαύξηση κατά μία (1) ημέρα μόνον αν κατά την εβδομάδα αυτή εργάσθηκαν επί τρείς (3) τουλάχιστον ημέρες. Εάν εργάσθηκαν μία (1) ή δύο (2) ημέρες δεν θα γίνει καμία προσαύξηση. Σχετική η Εγκ. ΙΚΑ 141/1981.